تو خیابون شریعتی یه ساختمون تقریبا قدیمی هست. یه در بزرگ با ابهت داره با سردر «موزه هنرهای معاصر صنعتی».پنج تا پنجره اینطرف در هست و پنج تا پنجره اونطرف.دیشب پیاده از جلوش رد میشدم. مثل این بود که یه

یادم به زمانی افتاد که توی سرم انگلیسی و با صدا و لهجهی شایلن وودلی حرف میزدم.

اتفاقا حالم خوب شد از یادآوریش.

کاش یه نفر بود که حتی اسمم روهم نمیدونست. یه غریبه صد درصدی که تا قطره آخر حرفامو بهش میزدم.

میدونی چیه؟

دارم میفهمم من با ارتباط برقرار کردن مشکلی ندارم. با آدما مشکلی ندارم. دوست دارم باهاشون حرف بزنم. از اون آدم اون طرف خط خوشم میاد. از این طرف خط خوشم نمیاد. خوشم نمیاد اینی که این طرف خطه به اون آدما دسترسی داشته باشه، باهاشون دوست شه.

خیلی خوب گفتی. اصلا شاید برا گفته شدن نیستن اون حرفا.

در اصطلاح مرسوم، حوصلهسررفتگی حالت احساسی و گاه روانشناختی است که وقتی فردی هیچ کاری به خصوصی برای انجام دادن ندارد، تجربه میکند، علاقه ای به محیط اطراف خود ندارد، یا احساس میکند که یک روز یا دوره

خواب امروزم از اون خوابای عجیب بود. عضو یه تیم پلیس بودم.تو یکی از ماموریتا وقتی یه عالمه تک تیرانداز که با این نشونه لیزریا همه رو نشونه گرفته بودن، رو با تفنگای خودشون کشتم و همه ادم بدا مُردن، یه چ

دیشب توی خواب، یه فوتبال میدیدیم که دقایق اخر بازیکنی که گل زد خوشحالی کرد و دوید کنار زمین و یهو زد تو گوش یه زن که کنار زمین واستاده بود.
یهو همه هجوم بردن سمتش و یه تعداد زن پلاکارد در دست همونجا اعتراض کردن. و من تو خونه داد زدم.
خونه خودمون نبودیم.
سُها واضحا توی خوابم بود و الان با ویبره پیام اش از خواب بیدار شدم.

مدتهاست آنقدر درگیرِ نشدنها شدهام و آنقدر همه چیز به نتوانستنها گره خورده که یادم رفته مثل گذشته لحظات زیبا را بقاپم و با عکسی، واژهای، چیزی، جاودانهاش کنم.سالها پیش «سادگانه» کافهای بود که پس ا